Supergeleiding, al 99 jaar (g)een koud kunstje
Prof. dr. J.W.M. Hilgenkamp
(Faculteit Technische Natuurwetenschappen en MESA+Instituut voor Nanotechnologie, Universiteit Twente)
http://cmd.tnw.utwente.nlIn 1911 werd in Leiden het bijzondere fenomeen van de supergeleiding ontdekt, door Heike Kamerlingh Onnes en zijn medewerkers.
In supergeleiders kunnen elektrische stromen lopen zonder enige vorm van weerstand. Dit is van grote praktische interesse, bijvoorbeeld voor de realisatie van krachtige magneten. Bijna elk modern ziekenhuis
h[naam verborgen]t tegenwoordig wel een MRI installatie met een supergeleidende magneet erin. Ook extreem gevoelige sensoren en ultrasnelle elektronica kunnen worden gerealiseerd met deze mate[naam verborgen]len.
Het h[naam verborgen]t lang geduurd voordat er een [naam verborgen]rie voor de supergeleiding was ontwikkeld ( de BCS [naam verborgen]rie in 1957), waarna men dacht het fenomeen compleet begrepen te hebben. Echter, in 1986 kwam een daverende verrassing.
E[naam verborgen]rd supergeleiding gevonden bij veel hogere temperaturen dan tot dan toe mogelijk werd gehouden (hoewel nog steeds meer dan 100°C onder nul). Tevens bleek supergeleiding mogelijk in keramische mate[naam verborgen]len waarin
men dit absoluut niet zou verwachten. Het begrip van de supergeleiding in deze nieuwe supergeleiders is tot op heden nog niet volledig ontwikkeld.
In deze voordracht zullen de historie en de principes van supergeleiding worden toegelicht. Daarbij zullen de actuele stand van zaken met betrekking tot het fundamentele onderzoek en de toepassingen van deze fascinerende
mate[naam verborgen]len uitgebreid aan bod komen.